सेप्टेम्बरको अन्त्यतिर नेपालका धेरै ठाउँमा भारी वर्षा र पहिरो गए। यसले पहिले नै कठिन अवस्थामा बाँचिरहेका धेरै परिवारहरूलाई ठूलो असर गर्यो। तीमध्ये एक थिइन् ४० वर्षीया दृष्टिविहीन महिला कमला फुयाल। उनी बुढानीलकण्ठ नगरपालिका-१३ मा आफ्नो शारीरिक अपाङ्गता भएका श्रीमान् र सानी छोरीसँग बस्दै आएकी थिइन्।
उनीहरूको घर जस्तापाताले बनेको सानो टहरा थियो, जुन पहिले नै कमजोर थियो। लगातारको वर्षाले घरलाई अझ कमजोर बनायो। बाहिरी शौचालय भत्कियो र घर असुरक्षित भयो। परिवारको आम्दानी कम थियो, त्यसैले उनीहरूले आफैंले घर मर्मत गर्न सक्ने अवस्था थिएन। आपतकालीन सहयोगका लागि राष्ट्रिय अपाङ्ग महिला संघ नेपाल (NDWA) ले प्रभावित अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूको खोजी सुरु गर्यो। यस क्रममा कमलाको अवस्था गम्भीर रहेको पत्ता लाग्यो। परियोजनाका कर्मचारीहरूले घरमै गएर अवस्था हेरे र आवश्यकताहरू बुझ्ने काम गरे।
त्यसपछि NDWA ले बुढानीलकण्ठ नगरपालिकासँग समन्वय गर्यो। महिला तथा बालबालिका शाखा, सामाजिक शाखा र नगर नेतृत्वसँग छलफल भयो। केही बैठकपछि सहकार्य गर्ने निर्णय भयो। नगरपालिकाले इञ्जिनियर खटाउने, लागत अनुमान गर्ने र निर्माणको रेखदेख गर्ने जिम्मा लियो। NDWA ले आर्थिक सहयोग गर्ने सहमति गर्यो।
अक्टोबर २०२५ मा फेरि वर्षाले केही क्षति पुर्यायो, तर काम रोकिने भएन। कमलाले नगरपालिकामा निवेदन दिइन्। दररेट संकलन गरियो र निर्माण प्रक्रिया अगाडि बढाइयो। NDWA ले खरिद प्रक्रिया पूरा गरी निर्माण सुरु गर्न सहयोग गर्यो। पूरै घर पुनर्निर्माण गर्न सम्भव नभए पनि घरलाई बलियो बनाउने काम गरियो। यसले परिवारलाई सुरक्षित बनायो र दैनिक जीवन सजिलो भयो। कमला र उनको परिवारले फेरि सुरक्षाको अनुभूति गरे र आशा पाए।
यो घटनाले विपद्को समयमा अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूलाई विशेष ध्यान दिनुपर्ने देखायो। साथै, स्थानीय सरकार र अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूका संस्थाहरू मिलेर काम गर्दा राम्रो परिणाम आउँछ भन्ने पनि प्रमाणित गर्यो। सानो तर मिलेर गरिएको सहयोगले पनि ठूलो परिवर्तन ल्याउन सक्छ। कमलाको कथा केवल घर मर्मतको मात्र होइन, सुरक्षा, सम्मान र आशा फर्काउने कथा हो।